Zalecane Procedury (Recommended Procedures, RP) stanowią rozszerzenie zasad turniejowych Texas Hold'em i Omaha. Mają na celu ujednolicenie praktyk organizacyjnych, zwiększenie przejrzystości gry, poprawę bezpieczeństwa oraz zapewnienie jednolitego standardu obsługi turniejów sportowych.

RP nie zastępują zasad głównych — są ich uzupełnieniem i wytycznymi dla dealerów, obsługi turnieju oraz Dyrektora Turnieju (TD).

RP-01 – Standardowy przebieg rozdania

Każde rozdanie powinno przebiegać według jednolitego schematu:

  1. Dealer upewnia się, że button i blindy są prawidłowe.
  2. Dealer tasuje talię lub aktywuje shufflera.
  3. Dealer rozdaje karty zgodnie z zasadami (Hold'em: 2, Omaha: 4).
  4. Dealer kontroluje akcję na każdej ulicy.
  5. Dealer wykonuje burn przed flopem, turnem i riverem.
  6. Dealer ogłasza każdą ulicę wyraźnie.
  7. Dealer prowadzi showdown zgodnie z zasadami.
  8. Dealer przyznaje pulę i przygotowuje talię do kolejnego rozdania.

RP-02 – Jasne ogłaszanie akcji

Dealer powinien wyraźnie ogłaszać:

  • „bet", „raise", „call", „fold", „check", „all-in",
  • kwoty betów i raise'ów,
  • kolejne ulice: „flop", „turn", „river",
  • showdown: „proszę odkryć karty".

Dealer nie powinien komentować siły rąk ani sugerować decyzji.

RP-03 – Ochrona talii i kart

Dealer musi:

  • chronić talię przed przypadkowym ujawnieniem,
  • wykonywać burny zgodnie z zasadami,
  • nie dotykać kart gracza, chyba że są zmuckowane,
  • nie przesuwać kart gracza bez jego zgody.

RP-04 – Ochrona żetonów

Dealer powinien:

  • pilnować, aby żetony były w czytelnych stosach,
  • prosić graczy o uporządkowanie żetonów, jeśli są nieczytelne,
  • zgłaszać TD sytuacje, w których żetony są zasłonięte lub niepoliczalne.

RP-05 – Standardowe ogłaszanie puli

Dealer nie musi ogłaszać wartości puli, ale powinien:

  • utrzymywać pulę w jednym miejscu,
  • oddzielać pule poboczne (side pots),
  • jasno wskazywać, która pula jest główna, a która poboczna.

RP-06 – Side pots (pule poboczne)

Procedura:

  1. Dealer oddziela pule poboczne od głównej.
  2. Dealer ogłasza: „pula główna", „pula poboczna 1", „pula poboczna 2" itd.
  3. Dealer rozlicza pule w kolejności od największej do najmniejszej.

Ilustracja RP-06-A – Dwie pule poboczne

Gracz A all-in za 10 000. Gracz B i C mają po 40 000. Powstaje pula główna (30 000), pula poboczna 1 (20 000), pula poboczna 2 (20 000). Dealer rozlicza je w kolejności: poboczna 2 → poboczna 1 → główna.

RP-07 – Standardowe ogłaszanie showdownu

Dealer powinien ogłosić:

  • „showdown",
  • „proszę odkryć karty",
  • „ostatni agresor pierwszy", jeśli nie ma all-in.

Dealer nie powinien:

  • komentować siły rąk,
  • podpowiadać graczom,
  • odkrywać kart za gracza (chyba że gracz jest all-in).

RP-08 – Odczytywanie rąk

Dealer musi:

  • odczytać wszystkie odkryte ręce,
  • zastosować zasadę „cards speak",
  • zidentyfikować najlepszą pięciokartową rękę w Hold'em,
  • zidentyfikować najlepszą rękę w Omaha (dokładnie 2 karty własne + 3 z boardu).

RP-09 – Ochrona graczy all-in

Dealer powinien:

  • zatrzymać akcję, jeśli gracz all-in nie jest przy stole,
  • upewnić się, że wszystkie ręce all-in są odkryte przy showdownie,
  • nie pozwolić graczowi all-in zmuckować kart.

RP-10 – Standardowe ogłaszanie błędów

Dealer powinien jasno ogłaszać:

  • „błędna liczba kart",
  • „przedwczesna karta",
  • „brak burna",
  • „skażona talia",
  • „misdeal".

Dealer powinien natychmiast wezwać TD w sytuacjach:

  • skażonej talii,
  • spornych pul,
  • niejasnych betów,
  • naruszeń zachowania.

RP-11 – Standardowe ogłaszanie przeniesień graczy

Dealer powinien ogłosić:

  • „gracz przeniesiony na stół X, miejsce Y",
  • „proszę zabrać żetony",
  • „proszę przejść do nowego miejsca".

RP-12 – Standardowe ogłaszanie poziomów blindów

Dealer powinien ogłosić:

  • „nowy poziom blindów",
  • „blindy X / Y",
  • „ante Z", jeśli obowiązuje.

RP-13 – Standardowe ogłaszanie przerw

Dealer powinien ogłosić:

  • „przerwa za jedno rozdanie",
  • „przerwa po tym rozdaniu",
  • „przerwa trwa X minut".

RP-14 – Standardowe ogłaszanie bubble

Dealer powinien ogłosić:

  • „bubble hand-for-hand",
  • „wszystkie stoły grają jednocześnie",
  • „proszę czekać na sygnał TD".

RP-15 – Właściwa komunikacja obsługi turnieju

Dealer kończący zmianę powinien poinformować dealera rozpoczynającego zmianę o istotnych informacjach dotyczących stołu — np. o stanie blindów, o zawodnikach na ostrzeżeniu lub karze, o zachowaniach zakłócających przebieg gry.

Dealer powinien informować floora o wszystkich zaistniałych i potencjalnych naruszeniach obowiązków gracza oraz zasad etykiety — ze szczególnym naciskiem na wszelkie zachowania dyskryminujące lub obraźliwe, ogólne albo skierowane wobec konkretnych zawodników czy obsługi.

RP-16 – Zawodnik nieobecny przy rozbijanym stole

Jeśli zawodnik jest nieobecny w momencie rozbijania jego stołu, jego żetony powinien przenieść do nowego stołu członek obsługi turnieju — nie inny zawodnik.

RP-17 – Procedury betowania w grach dobieranych (draw)

We wszystkich grach z pojedynczym dobieraniem (single-draw) dopuszczalne jest limpowanie (dołączenie do puli za minimalny zakład, bez podbicia).

RP-18 – Kolejność gier mieszanych

Aby ograniczyć liczbę błędów, w turniejach z grami mieszanymi (np. HORSE) stud i stud-8 nie muszą być rozgrywane bezpośrednio po sobie.

RP-19 – Ograniczanie ociągania się z grą (stalling)

Dom gry powinien wyraźnie ogłosić zamiar ograniczania ociągania się, żeby zawodnicy wiedzieli, że oczekuje się gry w rozsądnym tempie. Zaleca się, aby każdy dom gry wypracował własne, kreatywne metody ograniczania ociągania się. Przykładowe metody stosowane skutecznie przez domy gry zrzeszone w TDA:

  • losowe rozbijanie stołów zamiast losowania kolejności,
  • stała liczba rozdań na poziom blindów,
  • gra „orbit za orbit",
  • łagodny hand-for-hand,
  • dodanie shot clocka (zegara na decyzję przy każdej ręce).

RP-20 – Gotowość talii do tasowania

Na starcie turnieju oraz po zakończeniu przerwy, w ciągu minuty od rozpoczęcia lub wznowienia gry, floor powinien ogłosić: „dealerzy, przygotujcie talie". Gdy przy stole są już co najmniej 2 zawodników, dealer myje i wyrównuje talię, żeby była gotowa do tasowania w momencie startu poziomu.

RP-21 – Rozkładanie puli (spreading the pot)

Pulę liczy się wyłącznie w turniejach pot-limit. Na życzenie zawodnika pula może zostać rozłożona na stole, żeby zwiększyć widoczność żetonów. Zob. też zasadę o rozmiarze puli i betach w pot-limit.

RP-22 – Betowanie żetonami bez wartości nominalnej

Elementy gry bez wartości nominalnej (np. żetony bounty, żetony zegara) powinny różnić się rozmiarem od standardowych żetonów do gry. Betowanie takimi elementami jest interpretowane zgodnie z regulaminem domu gry lub według uznania TD i może zostać uznane za call albo all-in.

Przykłady dealerskie z praktyki

Przykład 1 – Dealer ogłasza błędny flop

Dealer odsłania flop, ale jedna karta jest przedwczesna. Dealer ogłasza „przedwczesna karta", odkłada ją na bok i wzywa TD. TD nakazuje tasowanie kart flopa i losowanie burna.

Przykład 2 – Dealer nie ogłasza all-in

Gracz A wypycha wszystkie żetony, ale dealer nie ogłasza „all-in". TD nakazuje powtórzenie ogłoszenia — dealer musi wyraźnie komunikować akcję.

Przykład 3 – Dealer nie oddziela side potów

Dealer prowadzi rozdanie z trzema graczami all-in, ale nie oddziela pul pobocznych. TD zatrzymuje rozdanie i nakazuje rekonstrukcję puli.

SEKCJA RP – KONIEC

← Powrót do spisu zasad