Illustration Addendum to zbiór szczegółowych, liczbowych przykładów, które pokazują, jak stosować najtrudniejsze zasady turniejowe w konkretnych sytuacjach przy stole. To właśnie tutaj TD i dealerzy szukają odpowiedzi, gdy sama treść zasady nie wystarcza, żeby rozstrzygnąć nietypowe rozdanie. Każdy przykład odnosi się do konkretnego rozdziału i podrozdziału regulaminu.
IA-01 – Dwuetapowe losowanie przy rozbijaniu stołu
Dotyczy: rozdział 02.4 – Nowi gracze i rozbijanie stołówDwuetapowe („podwójnie ślepe") losowanie zapewnia, że nikt nie ma wpływu na przydział nowych miejsc po rozbiciu stołu. Przykładowa procedura: 1) pokazuje się zawodnikom przy rozbijanym stole karty z numerami nowych miejsc, po czym tasuje się je zakryte i formuje stos; 2) dealer rozdaje każdemu zawodnikowi po jednej karcie do gry, odkrytej. Karty z numerami miejsc rozdaje się następnie w kolejności — pierwszą dostaje zawodnik z najwyższą kartą do gry (licząc też kolor).
IA-02 – Balansowanie stołów i zatrzymywanie gry
Dotyczy: rozdział 02.5 – Balansowanie stołówPrzykład
Turniej NLHE grany 9-osobowo. Stół A ma 5 zawodników, stół B — najwięcej, bo 8. Gra przy stole A zostaje wstrzymana w momencie, gdy big blind trafia na wolne miejsce.
IA-03 – Odkrywanie kart przy all-in
Dotyczy: rozdział 03.3 – Odkrywanie kart przy all-inZasada mówi: „wszystkie ręce zostają odkryte bez zwłoki, gdy tylko jeden z zawodników jest all-in i zakończono całą możliwą akcję betowania pozostałych graczy w ręce". W praktyce oznacza to: nie czeka się z odkryciem kart do showdownu, nie czeka się z odkryciem karty gracza all-in tylko o pulę główną do rozliczenia puli pobocznej — jeśli akcja na danej ulicy zakończyła się definitywnie, karty odkrywa się od razu, a dopiero potem dogrywa się resztę kart.
Przykład 1 – Dwóch zawodników, all-in na turnie
Zostało dwóch zawodników. Na turnie zawodnik A (krótszy stack) idzie all-in, zawodnik B sprawdza. Karty obu zawodników odkrywa się od razu — dopiero potem pali się kartę i odkrywa river, i przechodzi do showdownu.
Przykład 2 – Trzech zawodników, all-in preflopem
Zostało trzech zawodników. Przed flopem zawodnik A (najkrótszy stack) idzie all-in, sprawdzają go B i C. Kart nie odkrywa się jeszcze — B i C mają dalej żetony, więc akcja jest wciąż możliwa. Na flopie B i C czekują (check) — akcja wciąż możliwa, karty nadal zakryte. Na turnie B idzie all-in, C sprawdza. Dopiero teraz odkrywa się wszystkie trzy ręce (A, B i C), bo dalsza akcja nie jest już możliwa — pali się kartę, odkrywa river i najpierw rozlicza pulę poboczną między B i C, a dopiero potem pulę główną. Karty A nie zostają zakryte do czasu rozliczenia puli pobocznej.
Przykład 3 – Trzech zawodników, stopniowe dokładanie
Zostało trzech zawodników. Przed flopem zawodnik A idzie all-in za 700, sprawdzają go B i C, którzy mają jeszcze po kilka tysięcy. Kart nie odkrywa się — dalsza akcja B i C jest możliwa. Na flopie B i C czekają — nadal możliwa akcja, karty zakryte. Na turnie B betuje 1000, C sprawdza — obaj wciąż mają żetony i river jeszcze nie padł, więc akcja jest możliwa, karty nadal zakryte. Dopiero na riverze, gdy obaj B i C czekają (check), odkrywa się wszystkie trzy ręce naraz, bo betowanie się zakończyło i rozdanie idzie do showdownu. Najpierw rozlicza się pulę poboczną (2000) między B i C, dopiero potem pulę główną.
IA-04 – Prośba o pokazanie ręki
Dotyczy: rozdział 03.5 – Prośba o pokazanie rękiPrzykład 1 – Brak betu na riverze
Trzech zawodników dochodzi do showdownu, na riverze nie było betu i nikt nie jest all-in. Zawodnik A zmuckowuje karty zakryte. Zawodnik B odkrywa rękę, pokazując trójkę. Zawodnik C wypycha karty do przodu, zakryte. B może poprosić o zobaczenie ręki C, bo sam odkrył swoje karty — ale to prośba pozostawiona uznaniu TD, bo skoro nie było betu na riverze, B nie „zapłacił", żeby zobaczyć rękę C. Ani A, ani C nie mogą prosić o pokazanie ręki przeciwnika, bo żaden z nich nie odkrył ani nie zatrzymał swoich kart.
Przykład 2 – Bet i podbicie na riverze
Czterech zawodników dochodzi do riveru. A betuje 1000, B sprawdza, C podbija do 5000, a D, A i B wszyscy sprawdzają. Nikt nie jest all-in. B odkrywa rękę, pokazując trójkę. D natychmiast zmuckowuje karty zakryte. C zaczyna wypychać karty zakryte do przodu. Zarówno A, jak i B mają niezbywalne prawo zażądać odkrycia ręki C — po pierwsze dlatego, że „zapłacili", by ją zobaczyć (C był ostatnim agresorem na riverze), po drugie dlatego, że obaj zatrzymali swoje karty. D, który też sprawdził C, stracił to prawo w momencie, gdy zmuckował karty bez ich odkrycia. Wszystkie inne prośby w tej sytuacji — np. B chcący zobaczyć kartę A (innego sprawdzającego) — są pozostawione uznaniu TD.
IA-05 – Burny po znaczącej akcji
Dotyczy: rozdział 07.5 – Burny po SAPrzykład 1-A – Brakująca karta wykryta po znaczącej akcji
Blindy 50/100, small i big blind na miejscach 1 i 2. Rozdano karty początkowe wszystkim zawodnikom. Miejsce 3 (UTG) pasuje, miejsce 4 sprawdza — to komplet znaczącej akcji (dwie akcje z żetonami). Miejsce 5 zauważa, że ma tylko 1 kartę — jego ręka jest martwa, bo znacząca akcja już wystąpiła. Dealer pali tylko jedną kartę i wykłada flop. Nie pali dwóch kart, żeby „wrócić do pierwotnej kolejności talii".
Przykład 1-B – Nadmiarowa karta wykryta po znaczącej akcji
Ta sama gra i rozdanie. Miejsce 3 pasuje, miejsce 4 sprawdza — znacząca akcja wystąpiła. Miejsce 5 zauważa, że ma 3 karty — jego ręka jest martwa, bo znacząca akcja już wystąpiła. Dealer pali jedną kartę i wykłada flop. Trzeciej karty miejsca 5 nie traktuje się jako karty do spalenia — flop wykłada się bez dodatkowego palenia z talii.
IA-06 – Niejasne lub sprzeczne zakłady
Dotyczy: rozdział 08.1 – Metody betowaniaZasada mówi: „w niejasnych sytuacjach lub gdy deklaracja werbalna i żetony są sprzeczne, TD ustala bet na podstawie okoliczności."
Przykład
Heads-up na riverze, zawodnik A deklaruje werbalnie „czterdzieści dwa tysiące", ale wypycha tylko jeden żeton 5 000. Nie wszyscy przy stole usłyszeli deklarację. Zawodnik B wypycha 5 000, sprawdzając. Obaj odkrywają karty — A ma lepszą rękę. Kryteria rozstrzygnięcia są mieszane: deklaracja werbalna padła pierwsza, ale niekoniecznie była jasna dla wszystkich; sam żeton wyglądał jak bet na 5 000. W takich niejasnych i sprzecznych sytuacjach TD podejmuje najbardziej sprawiedliwe możliwe rozstrzygnięcie, kierując się zasadą 01.1 (dobro gry i uczciwość ponad literą przepisu).
IA-07 – Wysokość raise'ów
Dotyczy: rozdział 08.4 – Minimalny raiseKluczowe pojęcie to „największy dotychczasowy pełny bet lub raise bieżącej ulicy" — czyli największa dodatkowa akcja (ostatni legalny przyrost) wykonana przez poprzedniego gracza na tej samej ulicy (preflop, flop, turn, river).
Przykład 1 – Kolejne podbicia
Blindy 100/200. Po flopie A otwiera betem 600. B podbija o 1000, do łącznie 1600. C podbija ponownie o 2000, do łącznie 3600. Jeśli D chce podbić, musi podbić o co najmniej „największy bet lub raise bieżącej ulicy" — czyli o 2000 (raise C-a). D musi więc dołożyć minimum 2000 więcej, do łącznie 5600. Minimalny raise D-a to nie 3600 (cały bet C-a), tylko 2000 — sama dodatkowa kwota, o jaką C podbił.
Przykład 2 – Krótki all-in preflopem
Blindy 50/100. Preflop zawodnik pod strzałem (UTG) idzie all-in na łącznie 150 (wzrost betu o 50 ponad big blind). Mamy więc bet blindowy 100 i zakład all-in, który podnosi całość o 50. Który jest większy? Nadal to 100 jest „największym betem lub raise'em bieżącej ulicy" — jeśli B chce podbić ponownie, musi podbić o co najmniej 100, do łącznie 250.
Przykład 3 – Podbicie wielożetonowe
Blindy 100/200. Na turnie A betuje 300. B wykłada dwa żetony po 500, co daje łącznie 1000 (podbicie o 700). C musi sprawdzić 1000. Jeśli C chce podbić, musi podbić o co najmniej „największy bet lub raise bieżącej ulicy" — czyli o 700 (podbicie B-a). Minimalne podbicie C-a to więc 700 więcej, do łącznie 1700 — nie 1000 (cały bet B-a).
Przykład 4-A – Kilka kolejnych minimalnych podbić
Blindy 25/50. A podbija o 75, do 125 łącznie (125 = 50 bet + 75 raise). Kolejne podbicie na tej ulicy musi wynosić co najmniej tyle, ile największy dotychczasowy bet lub raise — czyli 75. B podbija minimalnie (75), do 200 łącznie. C podbija ponownie o 300, do 500 łącznie. Mamy więc bet 50, dwa podbicia po 75 i podbicie o 300, razem 500. Jeśli D chce podbić, musi podbić o co najmniej 300 (największe dotychczasowe podbicie) — czyli o co najmniej 300 więcej, do łącznie 800.
Przykład 4-B – Ta sama kwota, inna historia podbić
Sytuacja identyczna jak 4-A — do D dochodzi 500 do sprawdzenia — ale tym razem był tylko jeden raise A-a o 450, do 500 łącznie, a B i C oboje sprawdzili. Mamy więc bet blindowy 50 i podbicie o 450. Zgodnie z zasadą, podbicie musi wynosić co najmniej tyle, ile największe dotychczasowe podbicie bieżącej ulicy — czyli 450 (podbicie A-a). D musi więc sprawdzić 500, a jeśli chce podbić ponownie, musi dołożyć co najmniej 450 więcej, do łącznie 950.
IA-08 – Zakłady wielożetonowe
Dotyczy: rozdział 08.6 – Wielożetonowe betyZasada: jeśli gracz stoi wobec betu i cicho wykłada kilka żetonów naraz (bez wcześniejszej deklaracji „raise" ani „all-in"), to call, jeśli każdy z żetonów jest potrzebny, żeby pokryć kwotę do sprawdzenia — czyli usunięcie choćby jednego, najmniejszego żetonu dawałoby kwotę mniejszą niż call. Jeśli usunięcie jednego najmniejszego żetonu wciąż pokrywa call lub więcej: 1) gdy gracz ma jeszcze żetony w stacku, obowiązuje standard 50% z zasady o wysokości raise'ów; 2) gdy to ostatnie żetony gracza — jest to zawsze all-in, niezależnie od progu 50%.
Przykład 1 – Każdy żeton potrzebny do sprawdzenia
Gracz A otwiera po flopie za 1200, B cicho wykłada dwa żetony po 1000. To call — usunięcie żadnego z tych żetonów nie zostawiłoby kwoty pokrywającej 1200. Podobnie: blindy 250/500, UTG podbija do 1100, UTG+1 cicho wykłada jeden żeton 500 i jeden 1000 — to też call, bo ani 500, ani 1000 nie da się usunąć bez spadku poniżej wymaganych 1100.
Przykład 2 i 3 – Nie każdy żeton jest konieczny
Ta sama sytuacja (call = 1100), ale UTG+1 wykłada cicho jeden żeton 1000 i pięć żetonów po 100. Cztery ze stówek dałoby się usunąć i wciąż pokryć 1100 — obowiązuje więc standard 50% z zasady o raise'ach: minimalny raise to 600, 50% z tego to 300, więc przy wyłożeniu 1400 lub więcej gracz jest zobowiązany do pełnego podbicia do 1700. Skoro UTG+1 wyłożył 1500, musi podbić. Gdyby zamiast pięciu stówek wyłożył tylko trzy (łącznie 1300) — dwie z nich dałoby się usunąć i wciąż pokryć 1100, więc próg 50% nie zostałby osiągnięty — to zwykły call, a 200 wraca do gracza.
Przykład 4 – Zakład wszystkimi żetonami
A otwiera za 1400. B (mający jeszcze spory stack w tyle) cicho wykłada jeden żeton 1000 i trzy po 500 — to obowiązkowe minimalne podbicie do 2800, bo próg 50% (2100) został osiągnięty. Gdyby B wyłożył jeden żeton 1000 i tylko dwa po 500 (łącznie 2000), to zwykły call — próg 50% nie został osiągnięty. W obu przykładach, gdyby to były ostatnie żetony B-a, byłby on po prostu all-in, niezależnie od progu 50%.
IA-09 – Żetony poprzedniego betu nieściągnięte z puli
Dotyczy: rozdział 08.6 – Wielożetonowe betyPięć sytuacji, w których gracz dokłada nowe żetony do swojego poprzedniego betu, wciąż leżącego przy nim (nieściągniętego jeszcze do puli), stojąc wobec podbicia:
- Sytuacja 1 — poprzednie żetony nie pokrywają calla i zostają zostawione bez zmian: dołożenie pojedynczego dużego żetonu to call; dołożenie kilku nowych żetonów to call, jeśli wszystkie są potrzebne do pokrycia; jeśli nie wszystkie są potrzebne — obowiązuje standard 50% z zasady o podbiciach.
- Sytuacja 2 — poprzednie żetony nie pokrywają calla i zostają w całości cofnięte: dołożenie jednego dużego żetonu to call; dołożenie kilku nowych żetonów podlega zasadzie zakładu wielożetonowego.
- Sytuacja 3 — poprzednie żetony zostają cofnięte częściowo: to zawsze zakład wielożetonowy (podbicie, jeśli osiąga próg 50%, w przeciwnym razie call).
- Sytuacja 4 — poprzednie żetony same w sobie pokrywają już kwotę do sprawdzenia: dołożenie jakichkolwiek nowych żetonów jest zawsze zakładem wielożetonowym, niezależnie od tego, czy poprzedni żeton został cofnięty, czy zostawiony.
- Sytuacja 5 — niezależnie od powyższego, gest zebrania i wypchnięcia lub rzucenia wszystkich żetonów do przodu może zostać zinterpretowany jako zamiar postawienia wszystkich żetonów.
IA-10 – Ponowne otwarcie betowania
Dotyczy: rozdział 08.4 – Minimalny raisePrzykład 1 – Kilka krótkich all-inów sumuje się do pełnego podbicia
Blindy 50/100. Po flopie A otwiera za minimalne 100. B idzie all-in na łącznie 125. C sprawdza 125. D idzie all-in na łącznie 200, E sprawdza 200. Akcja wraca do A, który stoi wobec podbicia o 100 łącznie. Ponieważ 100 to pełne podbicie, betowanie zostaje ponownie otwarte dla A — może spasować, sprawdzić albo podbić. Ani przyrost B-a (25), ani przyrost D-a (75) osobno nie stanowią pełnego podbicia, ale razem dają pełne podbicie i otwierają betowanie na nowo dla gracza, który przy powrocie akcji stoi wobec co najmniej pełnego podbicia.
Przykład 1-A i 1-B – Kto może podbić dalej
Kontynuacja powyższego: A gładko sprawdza 200 (dokłada 100). Akcja wraca do C, który stoi tylko wobec przyrostu 75 (sprawdził wcześniej 125, teraz musi dołożyć do 200). Ponieważ 75 to nie pełne podbicie, betowanie dla C nie zostaje otwarte ponownie — C może tylko sprawdzić lub spasować, nie może podbić. Gdyby zamiast tego A podbił minimalnie (100) do 300 łącznie, C musiałby dołożyć aż 175 więcej — a to więcej niż pełne podbicie, więc betowanie dla C zostałoby otwarte ponownie: mógłby spasować, sprawdzić albo podbić dalej.
Przykład 2 – Minimalne podbicie przy wielu krótkich all-inach
Blindy 50/100. Po flopie A otwiera za 300, B idzie all-in na 500 łącznie, C idzie all-in na 650 łącznie, D idzie all-in na 800 łącznie, E sprawdza 800. Jaki jest minimalny raise dla gracza F? Otwierający bet (300) ustala początkowy minimalny raise. Ponieważ żaden pojedynczy gracz nie był all-in za więcej niż 300 ponad poprzedni bet, minimalny raise dla F pozostaje 300. F może gładko sprawdzić 800 albo podbić do co najmniej 1100.
Przykład 3 – Krótki all-in preflopem, dwa scenariusze
Blindy 2000/4000. Preflop A sprawdza big blind (4000). B pasuje, C idzie all-in na 7500 łącznie (przyrost 3500 ponad big blind). Small blind też pasuje. Teraz big blind, który jeszcze nie zagrał swojej opcji, stoi wobec 3500 więcej — może spasować, gładko sprawdzić, albo podbić o co najmniej 4000, do łącznie 11 500. Scenariusz A: big blind gładko sprawdza — teraz A stoi wobec 3500 więcej, ale ponieważ A już działał, a 3500 to nie pełne podbicie, A może tylko sprawdzić lub spasować, nie może podbić. Scenariusz B: big blind podbija minimalnie (4000) do 11 500 łącznie — teraz A stoi wobec 7500 więcej, czyli więcej niż pełne minimalne podbicie, więc betowanie zostaje dla A otwarte ponownie: może spasować, sprawdzić albo podbić dalej.
IA-11 – Wiążące deklaracje i undercall w kolejności
Dotyczy: rozdział 08.7 – UndercallPrzykład 1 – Undercall wobec podbicia (nie otwierającego betu)
Blindy 1000/2000. Po flopie A otwiera za 2000, B podbija do 8000, C cicho wykłada 2000. C dokonał undercallu betu B-a. Ponieważ to nie B otworzył zakład (zrobił to A), a runda wciąż jest wieloosobowa, według uznania TD C może zostać zobowiązany do pełnego sprawdzenia albo może stracić wyłożone 2000 i spasować.
Przykład 2 – Undercall wobec otwierającego betu
Blindy 1000/2000. Po flopie zostało czterech zawodników. A otwiera za 8000, B cicho wykłada 2000. Ponieważ B dokonał undercallu otwierającego betu, musi dopłacić do pełnego sprawdzenia — 8000.
Przykład 3 – Ogólna deklaracja werbalna „call"
Blindy 1000/2000. Po flopie A otwiera za 2000, B podbija do 8000, C deklaruje „call". To ogólna deklaracja werbalna w kolejności — C jest zobowiązany sprawdzić pełen bet B-a, czyli 8000.
Przykład 4 – Undercall pojedynczym żetonem
Blindy 200/400. Otwierający betuje 400, gracz A podbija do 1200, gracz B cicho wykłada jeden żeton 500. Dealer informuje B, że kwota do sprawdzenia to 1200, a B pasuje. Według uznania TD, B traci wyłożone 400, a pozostałe 100 wraca do niego.
IA-12 – Nieprawidłowe kwoty w grach pot-limit
Dotyczy: rozdział 08.8 – Underbet i underraisePrzykład 1 – Zaniżona kwota, ale znacząca akcja już wystąpiła
PLO, blindy 500/1000. Po flopie pula wynosi 10 500. Gracz A chce postawić całą pulę i prosi dealera o przeliczenie. Dealer odpowiada „dziewięć tysięcy pięćset". A wykłada 9 500. Gracz B pasuje, gracz C sprawdza 9 500. Wystąpiła już znacząca akcja po błędnym becie. Dealer orientuje się, że bet A-a powinien wynosić 10 500. Ponieważ podana kwota była niższa niż pula i znacząca akcja już wystąpiła, bet 9 500 pozostaje wiążący i nie zostaje podniesiony do 10 500.
Przykład 2 – Ta sama sytuacja, bez znaczącej akcji
Identyczna sytuacja, ale gracz B pasuje i dopiero wtedy dealer orientuje się, że bet A-a powinien wynosić 10 500. Ponieważ znacząca akcja jeszcze nie wystąpiła, A musi podnieść swój bet do pełnych 10 500.
Przykład 3 – Zawyżona kwota (nielegalny bet)
PLO, blindy 500/1000. Po flopie pula wynosi 10 500. Gracz A prosi o przeliczenie puli. Dealer odpowiada „jedenaście tysięcy pięćset". A wykłada 11 500. Gracz B pasuje, gracze C i D sprawdzają 11 500. Zanim dealer spali i odkryje kolejną kartę, orientuje się, że pierwotny bet był nielegalnym przebiciem puli. Mimo że znacząca akcja wystąpiła, ponieważ bet był nielegalny, zostaje obniżony do 10 500 dla wszystkich sprawdzających, o ile nie odkryto jeszcze kolejnej karty — po jej odkryciu błąd pozostaje.
IA-13 – Akcja poza kolejnością (OOT)
Dotyczy: rozdział 08.9 – Akcja poza kolejnością (OOT)Przykład 1 – OOT podbicie
Blindy 50/100. Po flopie miejsce 3 otwiera za 300, miejsce 4 pasuje, akcja jest na miejscu 5, gdy miejsce 6 deklaruje „podbijam do ośmiuset". Krok 1: akcja cofa się do właściwego gracza (miejsce 5), który stoi wobec betu 300. Krok 2: jeśli miejsce 5 sprawdza lub pasuje, akcja (bet 300) się nie zmienia i podbicie miejsca 6 poza kolejnością jest wiążące (podbicie do 800). Jeśli jednak miejsce 5 podbija (np. do 600 łącznie), akcja wobec miejsca 6 zmienia się z betu 300 na bet 600 — żetony 800 wracają do miejsca 6, które ma wszystkie opcje: sprawdzić 600, podbić do co najmniej 900, albo spasować.
Przykład 2 – OOT check
Blindy 50/100. Po flopie miejsce 3 czeka (check), miejsce 4 czeka, akcja jest na miejscu 5, gdy miejsce 6 deklaruje „check". Krok 1: akcja cofa się do miejsca 5, które nie stoi wobec betu. Krok 2: jeśli miejsce 5 też czeka, akcja się nie zmienia i check miejsca 6 poza kolejnością jest wiążący. Jeśli jednak miejsce 5 betuje (np. 300), akcja wobec miejsca 6 zmienia się z checka na bet 300 — miejsce 6 ma wtedy wszystkie opcje: sprawdzić 300, podbić do co najmniej 600, albo spasować.
IA-14 – Znacząca akcja poza kolejnością
Dotyczy: rozdział 08.9 – Akcja poza kolejnością (OOT) oraz rozdział 07.3 – Znacząca akcja (SA)Gracz pominięty przez akcję poza kolejnością musi bronić swojego prawa do działania. Jeśli miał rozsądny czas i nie zgłosił się, zanim znacząca akcja poza kolejnością nastąpiła na jego lewo, akcja OOT staje się wiążąca — a floor decyduje, jak potraktować pominiętą rękę.
Przykład 1 – Dwie akcje z żetonami po pominiętym graczu
Blindy 100/200. UTG (miejsce 3) podbija do 600. Miejsce 4 zostaje pominięte, gdy miejsce 5 sprawdza 600 poza kolejnością. Miejsce 6 zastanawia się chwilę, po czym pasuje. Na lewo od miejsca 4 działały już dwie osoby z żetonami w grze — to komplet znaczącej akcji. Miejsce 4 miało też rozsądny czas, żeby zgłosić dealerowi, że zostało pominięte, i tego nie zrobiło. Call miejsca 5 poza kolejnością staje się więc wiążący z powodu znaczącej akcji OOT, a fold miejsca 6 poza kolejnością jest wiążący. Floor zostaje wezwany, żeby zdecydować o losie ręki miejsca 4.
Przykład 2 – Bez znaczącej akcji
Blindy 100/200. Zostało czterech zawodników na turnie. Po odkryciu turnu, UTG (miejsce 3) otwiera betem 600. Miejsce 4 zostaje pominięte, gdy miejsce 5 czeka (check), a miejsce 6 sprawdza 600 poza kolejnością. Floor zostaje wezwany, żeby zdecydować o losie ręki miejsca 4 — w tym przypadku nie doszło jeszcze do kompletu znaczącej akcji na jego lewo, więc rozstrzygnięcie zależy od oceny floora co do okoliczności.
Illustration Addendum jest materiałem pomocniczym do rozdziałów 02–09 regulaminu — w razie wątpliwości decyduje ostateczna interpretacja Dyrektora Turnieju (TD) na miejscu.
SEKCJA IA – KONIEC